Μπουζούκι-Μισολάουτο-Bouzouki-half-laouto

Μετά από καιρό έρευνας και μελέτης κατασκεύασα το παρακάτω όργανο το οποίο είναι εμπνευσμένο και ακολουθεί τις γενικές αρχές των μπουζουκιών του Γεώργιου Γκρέτση. Ο Γκρέτσης στα 1912 κατασκεύαζε δυο τύπους μπουζουκιών:το ""Μισολάουτο" και το μπουζούκι "Σχέδιον Μαντολας".

Πληροφορίες μου έδωσε ο Γιάννης Παπαγέωργας-κάτοχος ενός ανάλογου μπουζουκιού και ο Πέτρος Μουστάκας -ο οποίος μου έστειλε τμήμα του καταλόγου του Γκρέτση.

Το μπουζούκι κατασκευάστηκε από μουριά και κέδρο λιβάνου.Τα κατασκευαστικά χαρακτηριστικά του σκάφους προσιδιάζουν του λαούτου.Ρηχό σκάφος και σχεδόν επίπεδο στο πίσω μέρος-ενώ ακολουθήθηκαν και οι αρχές του λαούτου στη διαμόρφωση του καπακιού. Κουρδίστηκε Ρε-λα-ρε ,ενώ θα δοκίμαστούν και άλλα λαουτιστικα κουρδίσματα π.χ. ρε-σολ-ντο και λα-ρε-σολ.

Μπουζουκι Δημητρίου Γκρέτση 1923

Ο φίλος Αλέξανδρος Κούστας μου έστειλε πριν από λίγες μέρες φωτογραφίες ενός μπουζουκιού κατασκευής Δημητρίου Γκρέτση (Σικάγο 1923).
Η οικογένεια Γκρέτση πιθανότατα καταγόταν απ την Αργολίδα και έδρασαν στο Σικάγο σίγουρα πριν από το 1915.
Φημίζονταν για τα λαούτα και για τα σαντούρια τους -ενώ στο εργαστήριο τους έφτιαχναν βιολιά και ταμπουράδες όπως και μαντολίνα.
Ο Γεώργιος Γκρέτσης γιος του Δημήτριου υπήρξε διάσημος βιολιστής αλλά και κατασκευαστής και συμμετείχε σε πάρα πολλές ηχογραφήσεις.Ο ίδιος ήταν ο προεδρος του σωματειο ελληνων μουσικων της Αμερικης με την επωνυμια ΑΠΟΛΛΩΝ και το εργαστηρι του ειχε την επωνυμια o ΤΕΡΠΑΝΔΡΟΣ.Το 1923 ίδρυσε μαζι με τον κορυφαιο τσεμπαλιστα Σπυρο Σταμο την εταιρεια greek record company και εκαναν 35 δισκους με ρεμπετικα,ελαφρα και δημοτικα τραγουδια A passion for polka: old-time ethnic music in America Victor R. Greene. Το ενδιαφέρον στοιχέιο σχετικά με αυτό το όργανο είναι ότι εισήχθη απ΄την Αμερική στη Σπάρτη στις αρχές του 20 Αι.Έπειτα το όργανο μαζί με τον κατοχό του (Παπαγεωργίου)ακολούθησε ξανά το δρόμο της ξενιτιάς.Σήμερα βρίσκεται στο Τέξας τον ΗΠΑ στα χέρια του,κλασσικού κιθαριστή, εγγονού του πρώτου κατόχου.
Ενα ακόμη στοιχείο που αποδεικνύει την ισχυρή σχέση της Σπάρτης και γενικά της κοιλάδας της Λακεδαίμονος με το αστικό λαικό τραγούδι στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ου αι.